بله – نوبت خداحافظي آفتابگردون رسيده– اون اوايلي كه اين وبلاگ رو درست كردم دوستي از من پرسيد چرا اسمتو آفتابگردون گذاشتي؟ گفتم چون گل آفتابگردون باوفاست و هيچ وقت از عشقش (خورشيد) رو بر نميگردونه و تا غروب با خورشيد ميچرخه – در جوابم گفت آره اين درسته ولي يادت باشه عمر آفتابگردون كوتاه هست!! گفتم ميدونم ولي عمر كوتاهي كه با وفا بگذره بهتر از عمر طولاني هست كه با بي وفايي و خيانت باشه... گفت چرا با سبز مينويسي گفتم چون رنگ زندگيست و بهم اميد ميده - آدم بعضي وقتا با يه كلمه حرف اشتباهي نا بخشودني رو مرتكب ميشه وبراي جبرانش دست به كارهايي ميزنه كه كار رو خرابتر ميكنه... آره من هم با چند كلمه حرف عزيزي رو كه خيلي دوستش داشتم و دارم رو از خودم رنجوندم بعد هم هر كاري كه انجام دادم ديگه نتوستم دلشو به دست بيارم آخه دلش از سنگ بود و من توان آب كردن سنگ رو نداشتم- اين وبلاگ هم فقط به همين خاطر درست كردم تا بلكه ناشناس بتونم دلشو به دست بيارم كه نشد كه نشد – دستم رو شد – عشقم فراري شد- نقشه هام نقش بر آب شد- گفتم حتما حكمتي داره ... اين وسط لااقل تنها سودي كه نسيبم شد اين بود كه داداشها و آجي هاي عزيزي از طريق اين وبلاگ آشنا شدم و چيزهاي زيادي ازشون ياد گرفتم ميدونم هنوز اين معما توي ذهنتون هست كه آفتابگردون خانم هست يا آقا؟ اجازه بديد اين معما مجهول بمونه چون ديگه آفتابگردون عمرش به سر اومده و ديگه وجود نداره... از خدا ميخوام كه( ه...ي) عزيز منو به خاطر حرفهاي نابه جايي كه زدم ببخشه و از همينجا براش آرزوي خوشبختي و شادكامي دارم... و اميدوارم باوفايي من بهش ثابت شده باشه - من ميرم تا اون برگرده...و وجود من آزارش نده  سرتون رو به درد نيارم منو حلال كنيد و ببخشد – همتونو دوست دارم – به قول نگارم شاد زييييييييييي بدرود...

قلـــم تراشيدم از استـخوانم
مرکب گـــرفتم از خــون رگانم
گرفتم کاغـــذی از پرده دل
نوشتم بهـــــر یار نامهربانــم

هميشه در خاطرمي  ه...ي

قلمم نمی نویسد

بر رویش غباری نشسته

چقدر غمگین به نظر می آید

ومنتظر دستهای مهرباني که غبار پس زند

من کمی آن طرف ترم

با غم خلوت کرده ام

به تو می اندیشم..ه..ي

غم دست نوازش بر سرم میکشد

بغض گلویم را می فشارد

میخواهم بگریم

ولی اشک هم سرزمین چشمهایم را ترک گفته

اشک هم دگر هوای تو نمیکند

یا شاید مشکل از دل من است

شاید دل من آنقدر که مینویسد عاشق نیست

این فکر غمگین ترم میکند

در بالا دستم پنجره ای باز است به سمت آسمان

چقدر آسمان را دور می بینم...

پي نوشت:

شريعتي ميگه : چقدر روح محتاج فرصتهايي است كه در آن هيچ كس نباشد
من ميگم : چقدر روح محتاج فرصتهايي است كه در آن يك نفر باشد كه قلبش براي تو بتپد

خدا نگهدارتون...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

علی پا به این دنیا گذاشت و قلب عاشقان را محسور کرد و همگان را با انسانی آشنا کرد که پدر تمامی آفریدگان پروردگارش لقب گرفت - سيزده رجب تولد زمزم زلال عترت است. تولدي كه چشمه عبوديت را در جانهاي خفته جوشان مي كند و نورش مشعل فروزان راه رسالت نبي اكرم ص است سيزده رجب آينه حق نما در طليعه خط ولايت است . عشق او آينه دل را صفا و جلا مي دهد و ولاي او مرز قبولي طاعات بندگان است . (ميلاد حضرت علي (ع) مبارك ...

زیباترین ولادت: تنها کسی که در داخل خانه خدا بدنیا آمد، اوست

 زیباترین نام: بنا بر روایات متعدد، نام علی مشتق از نام خداست.

زیباترین معلم: علی تربیت شده دست پیامبر (ص) بود.

زیباترین سخنان: به تعبیر بسیاری از بزرگان، نهج البلاغه برادر قرآن کریم است.

و اما روز پدر:

پدر جان ، نگاه مهربان و صداي دلنشينت هميشه مرحم دل من در اين غربت است ،به تو افتخار ميكنم پدرم راه تمام زندگيست ، پدرم دلخوشي هميشگيست .

پدر همان يار قدیمی من
پدر همان نور افتاب من
پدر صدای تو در گوشهايم دائم زم زمه ميکند
نباشد روزی که ان صدا را نشنوم....
پدر حضورت در کنارم سنبل شادابی و نشاط من است.
پدر احساس ازادی و رهایی میکنم وقتی دست
نوازش بر سرم میکشی، نگاهم میکنی و بوسه ای
بر صورتم میکاری. احساس غرور میکنم.
پدر، پر افتخارترین شخص برای من ،
کسی که تمام زحماتش را نثار من کرد
باشد روزی که به من افتخار کنی

 پي نوشت:

گاهی اوقات میلغزد و گاهی اوقات خیر ، درست مثل زمانی که قدم برمیداری و میروی ، که باز گاهی میدانی کجا قدم میگذاری و زیر پایت چیزی را حس میکنی و گاهی هم فکر میکنی که حس میکنی اما در عمل چیزی نیست جز هیچی ...

روزگار هم شده است معجونی از همه همین چیزها و هیچ ها و سراب ها و حباب ها ، گاهی رنگی و گاهی سیاه و سفید  و گاهي سبز، و حتی گاهی بی رنگ بی رنگ ، بدون هیچ نامی و نشانه ای و علامتی ، گمنام گمنام ...

گاهی میتوان ساعتها حرف زد و داد سخن گفت ، گاهی هم باید ساعتها و حتی روزها سکوت کرد و به انتظار نشست تا زمانی فرا رسد برای چیزکی گفتن ...

بودم ، هستم ، خواهم بود شاید اگر قسمت باشد ، همینجا ، شاید کمی آن طرف تر ، شاید هم در گوشه ای ديگر

 مهم بودن است ، بدان که هنوز هستم ... هنوز نفسي ميآيد

و اما تو!!

ندانستم و بي خبر ،

آمدي به خوابم ...

خوابم شد رويايي شيرين ،

اغشته به حضور گرمت ...

من و تو

شديم ما و

در آرامشي ابدي

سرود وصل را سروديم ...

آمدي و رفتي اما ،

عطر سكوتت

 همچنان جاري ست ...

پ.ن:

ü       در معامله با خدا بزرگترین ضرری که نصیبت خواهد شد سود صد در صد است

ü       اين روزها درگير امتحان و كار هستم زياد نميتونم نت بيام و شرمنده دوستان هستم اگه بهشون سر نميزنم دليل بر بي معرفتي نباشه.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

آسمان آبی خواهد شد

چشمانت راهی خواهد شد!

  خواهد  رفت!

یادت هست؟

چشمانت بی پروا ابری شد

چشمانی رویایی،  نورانی ، روحانی

سوز می خواندی

درد می گفتی

آه می بردی

چشمانت خندیدند

و تو بارانی تر   باز هم می خواندي...

من جنین...من نو پا...من کودک...من نو نهال...من نوجوان...من چرا دین و ایمانم سست شدن؟؟؟ [ لابد از اول سست بودن خودم خبر ندارم.... آنکس که نداند و نداند که نداند....در جهل مرکب ابد الدهر بماند... ]ما همچنان مانده ایم....و مانده ایم....من جنین...من نو پا...من کودک...من نو نهال...من نوجوان...من جوان...من میانسال...من پیر....من مرده... چرا باید از زندگی سیر شم؟؟؟چرا حوصله ی زندگی رو ندارم؟؟؟

ü      معشوق من چنان لطیف است, که خود را به "بودن"نیالوده است, که اگر جامه ی وجود بر تن می کرد, نه معشوق من بود.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~