شمع دانی که دم مرگ به پروانه چه گفت؟
گفت ای عاشق دیوانه فراموش شوی
سوخت پروانه ولی خوب جوابش را گفت
گفت دیری نکشد تو نیز خاموش شوی

نوشتن سخت می شود گاهی ...

تلخ نوشتم- گاهی شیرین و گاهی هیچ

گاهی بغض گلویم را می گرفت - هنوز هم بعضی نوشته ها را میخوانم و بغض می کنم

چه سخت است.........

سکوت - شب و قصه ی همیشگی

دلم تنگ می شود هنوز .

 مینویسم اما.... بر روی کاغذ پاره های دلم

قایق می سازم و دور می شوم از این خاک غریب

امشب نای باران ندارم

صاف تر از همیشه

بی غصه و بی درد

و من اشک میریزم                     

...........

کوله بارم به دوش - پر از درد

و شاید رفتن درمان کند دردها را

همین بود قصه ی من؟! همین

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

فردا مي آيد روشن و پراميد، ولي من آن را نخواهم ديد

من كودكم ، كودكي كه نميدانم امروز چيست ، فردا چيست من نميدانم چرا پدر و مادر ندارم نميدانم چرا پدر نيست ؟چرا مادر گريه ميكند ، در گريه كار ميكند و هميشه از پنجره جدايي نگاه ميكند كه من هيچ چيز نميبينم  و نميدانم چرا من هم گريه ميكنم و چرا هميشه توي دلم ،توي آسمان ، لاي آدمها لاي درختها  لاي كتابها ،دنبال خدا ميگردم .

بعضي ها ميگويند غصه نخور اينده روشن مال شماهاست ولي من نميدانم آينده روشن چطور از خونه تاريك و سرد ما ،از سفره خالي ما ، از گريه و خستگي مادرم ،از جاي خالي پدرم ،از اين همه نا اميدي به سراغ من مي آيد ؟؟آيا من به اينده روشن خواهم رسيد؟؟

بچه هاي زيادي هستند كه عيد را ميبينند و لذت ميبرند بهار را ميبينند بازي را ميفهمند شادي را درك ميكنند ولي من هنوز نميدانم عيد چه مزه اي دارد بوي بهار چيست ايا من آن آينده روشنم ؟؟با اين دل كوچك و تنها با اين تنهايي و ترس ،انگار هيچ وقت تمام نميشود

شايد آن آينده روشن نزد ماست  شايد شما آن كسي هستيد كه خدا وند براي تنهايي اين كودكان فرستاده است به ياري اين كودكان بشتابيد ...

1-      من هم انشاالله وضع ماليم مساعدتر بشه ميخوام چند كودك رو به سرپستي بگيرم شما هم از اين قافله عقب نمونيد (لذت فراواني داره )

2-      تو نيكي ميكن و در دجله انداز كه ايزد در بيابانت دهد باز